شعری از محمد علی بهمنی

دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی است

تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست